badania lekarskie piłkarzy

Badania lekarskie piłkarzy, czyli absurd trochę na własne życzenie

Kwestia badań lekarskich piłkarzy, zwłaszcza amatorów z małych lig, bo to właśnie ich dotyczy głównie problem, wraca jak bumerang. Niedługo wchodzi znowelizowane prawo, które ponownie usankcjonuje absurdalne przepisy. Niestety, winne są również władze środowiska piłkarskiego, które nie walczyły o zmianę prawa.

 

Badania lekarskie piłkarzy to fikcja. Groźna czy nie?

Zgodnie z prawem już teraz, piłkarz, aby mógł zostać dopuszczony do grania i trenowania, musi mieć orzeczenie o braku przeciwwskazań wydane przez lekarza specjalistę w dziedzinie medycyny sportowej lub lekarza posiadającego certyfikat ukończenia kursu wprowadzającego do specjalizacji w dziedzinie medycyny sportowej. Tak naprawdę art. 37 ust 2 ustawy o sporcie oraz nowe rozporządzenie Ministra Zdrowia „w sprawie kwalifikacji lekarzy uprawnionych do wydawania zawodnikom orzeczeń lekarskich o stanie zdrowia oraz zakresu i częstotliwości wymaganych badań lekarskich niezbędnych do uzyskania tych orzeczeń”, które wejdą w życie 8 września, niewiele zmieniają.

 

I właśnie o to chodzi. Wejdzie w życie nowelizacja absurdalnego prawa, która ponownie je usankcjonuje. Dlaczego absurdalnego, w końcu chodzi o zdrowie i bezpieczeństwo zawodników? Odpowiedź jest prosta – w naszym kraju nie ma fizycznej możliwości, żeby sportowcy, zwłaszcza amatorzy z małych miasteczek i wsi, a więc jakieś 80 proc. zawodników grających w małych ligach – mogli zrobić te badania. Nie ma tylu lekarzy!

 

Licencje trenerskie tylko dla niekaranych

Jak wynika z pisma z Ministerstwa Zdrowia, które w zeszłym roku otrzymał Andrzej Padewski, szef Dolnośląskiego Związku Piłki Nożnej, w całej Polsce lekarzy z uprawnieniami było 695. Czyli kilka tysięcy sportowców przypadało na jednego doktora. Jakby miało się odbyć to, że co pół roku wszyscy musieliby się przebadać?

 

Andrzej Padewski jednak się nie poddaje. Chce uzyskać „dowody”, że prawo jest martwe i w praktyce nie można go stosować. Zapowiedział na swoim fanpage, że wybiera się do NFZ, by sprawdzić zarówno dostępność, jak i koszty takich badań (niby są darmowe, ale w praktyce trzeba za nie słono zapłacić, a stawki są bardzo zróżnicowane). Z niecierpliwością czekamy na wyniki „śledztwa”.

 

Niestety, do działaczy wyższego szczebla (Padewski jest co prawda w zarządzie PZPN, ale można odnieść wrażenie, że to jego niemal prywatna „wojna”) trzeba mieć zastrzeżenia, a nawet pretensje. Co zrobili przez pięć lat, by wpłynąć na decydentów z Ministerstwa Zdrowia, żeby absurdalne przepisy zmienić? Przecież one obowiązują od 2011 roku!

 

Co zrobił w tym czasie Jan Bednarek, wiceprezes PZPN ds. piłkarstwa amatorskiego; co rozbił Roman Kosecki, wiceprezes PZPN ds. szkoleniowych, a jednocześnie poseł na Sejm; co wreszcie zrobił prezes Zbigniew Boniek? Przecież tylko naciski, lobbowanie, rozmowy, przekonywanie mogły dać realne szanse na sukces i zmianę nieżyciowego rozporządzenia. Przy całym szacunku dla Andrzeja Padewskiego, bo wykonuje on w tej sprawie kawał dobrej roboty, śmiem wątpić, czy jego nawet najlepsze działania skruszą ministerialny beton.

 

Nie wiem, być może nie jestem sprawiedliwy; może szefostwo związku jakieś działania podejmowało (jeśli tak, to z marnym skutkiem), choć śmiem wątpić. Podejście prezesa Bońka widać na twitterze…

Wygląda na to, że Padewski na placu boju znów będzie sam…

 

Bez względu na to, jak sprawa się potoczy – najbliższy sezon, a kto wie czy nie następne, zmian nie będzie. To znaczy, większość zawodników w małych ligach nadal będzie miała pieczątkę od „zwykłego” lekarza. Sędziowie, jak dotąd, będą je respektować. Z drugiej strony – na jakiej podstawie mieliby rozstrzygać o kompetencjach lekarzy.

 

Fikcja będzie więc trwała w najlepsze…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *